66 SedaBazigar

همه سودای صدابازیگر

2017-08-02 14:12:17

Posted by admin

همه سودای صدابازیگر

نوشتار حاضر از جهت درخواست بیشمار علاقمندان حرفه صدابازیگری است برای سلوک در این رشته که به جهت نبود تحصیلات آکادمیک بسیاری را به گمراهی در مسیر علاقه و استعداد خویش می کشاند

چه بسا افرادی که تنها با ذهنیت هایی متفاوت بر اثر تجربه اندک و بینشی کم عمق در ذهن خویش یا به تحریک و انگیزه دیگرانی به دور از آگاهی صحیح؛ مشتاق آزمایش صدای خویش برای این منظور بر می آیند و تنها ذکر این نکته را به زبان می آورند که علاقمند گویندگی هستند و بس که پاره ای اوقات به صرف تقلیدی سطحی از چند صدا خود را مستعد کار در حرفه-هنر صدابازیگری می یابند و چه بسا نبوغ ایشان در گزارشگری، مجری گری، استند آپ کمدی، بازیگری بر سن تاتر یا جلوی دوربین و ... باشد و بیراه به این سو سوق داده شده باشند.

میان ایشان هستند بسیاری که شاید در وهله نخست صدایی گوشنواز داشته باشند اما نکته به دقیق همینجاست که صدای نیکو به گوش؛ حتی اگر دارای سلامت کامل از لحاظ  ساختار فیزیکی اندام صوتی باشد باید در جهت کسب دانش، بینش و آگاهی و تسلط بر مهارت های این حرفه بسیار مرارت کشد.

در ذیل به شرح تعریف و سپس اصول لازم حرفه صدابازیگری جهت آشنایی دوستدارانش خواهیم پرداخت.

صدابازیگر: هنرمندی است که در فیلم های سینمایی (دوبلاژ انیمیشن و سایر ژانرهای سینمایی)، بازی های رایانه ای، نریشن ها و نمایشنامه‌های رادیویی، آنونس های سینمایی، تلویزیونی، تیزرهای تبلیغاتی، نمایش های عروسکی، اپرای صوتی (و سایر آثار صوتی موزیکال «تلفیق شده از بازیگری و آواز»)، گفتار فیلم های مستند، کتاب های صوتی، نرم‌افزار های چند رسانه ای و دکلماسیون با کلام خود ایفای نقش می‌کند.

اصول و الزامات:

1-    صدای سلامت: برای ورود به این حرفه از آنجا که تحصیلات آکادمیک خاص آن در کشور ایران به تالیف و تدریس در مراکز معتبر دانشگاهی و علمی نیامده اولین مهم آشنایی با سیستم صوتی انسان و شناخت و محافظت از آن است که در کتاب های مختلفی که به صورت آزاد ترجمه یا تالیف شده می توان کسب علم و آگاهی کرد. از آن جمله کتاب صدای خود را آزاد کنید به قلم راجر لاو و ترجمه روان سیروس نویدان، بهداشت حنجره و آواز: به اهتمام ممر اندواری و...

2-    توانمندی بازیگری با صدا: در خصوص کسب مهارت بازیگری با صدا از آنجا که صدابازیگر لازم است به علت حرفه خاص خویش در نمایشنامه های رادیویی، دوبلاژ فیلم های سینمایی در ژانرهای مختلف و از جمله بازیگری با صدا در انیمیشن به جای کاراکترهای فانتزی و غیر واقعی و همینطور بازیگری با صدا به جای شخصیت های عروسکی بپردازد لازم است در خصوص کسب مهارت های بازیگری، تقویت، شناخت و اجرای حس های گونه گون و شخصیت شناسی و شیوه های مختلف بازیگری کلاسیک و نوین در جهت هر چه بهتر آفرینش و درک کاراکترها در موقعیت های مختلف  برای بهترین خروجی با صدای خویش کوشا باشد. در این خصوص خواندن کتاب های به تالیف در آمده و عمل به تمرینات مذکور در آنها، دیدن فیلم ها به زبان اصلی و همینطور دوبله شده،تماشای فیلم های فارسی و غیر دوبله و توجه به الحان ایشان، دیدن تاتر و نمایشنامه خوانی های زنده و ضبط شده، توجه به رفتارهای خویش و دیگران در موقعیت های متفاوت و مداقه و موشکافی و تحلیل همه موارد ذکر شده بسیار لازم و سودمند خواهد بود.

3-    فن بیان و سلفژ: ذکر این دو مهم در کنار یکدیگر درک و اهمیت آنها را روشن تر جلوه می نماید. تقویت شنوایی، شناخت اندام تنفسی و شکل گیری تنفس صحیح در فرد، تقویت اندام گفتاری، آگاهی از نقاط شکل دهنده و تشدید کننده انواع صدا جهت صداسازی های متنوع و تولید اصوات گونه گون، شناخت ریتم، ضرب و گام های صدا در افراد، بر طرف کردن عادات غلط گفتاری و تلفظ از مخارج درست حروف و ... همه اهمیت تحقیق و تمرین در فن بیان و یادگیری سلفژ را به نیکی نشان می دهند.

4-    مطالعه و تفحص در ادبیات فارسی، ادبیات داستانی و نمایشی: به طبع سر و کار صدابازیگر پیش از هر چیز با سناریو، فیلمنامه، مونولوگ، دیالوگ و به طور کل متون نگارش یافته در این حوزه است و صاحب این هنر خواه ناخواه سر و کارش با لغات و جملاتی است که ریشه در فرهنگ و زبان دارد و بایست با مطالعه فراوان دانش تئوریک خود را به جهت ارائه عملی آثارش با کمترین درجه از نقصان متعالی سازد.

5-    خلاقیت: آفرینشگری و اهمیت ذهن خلاقه در هر فن و هنر گواه بر ماندگاری، برجستگی و امتیاز ویژه و ممتاز برای یک «اثر» و «صاحب اثر» است که پیامدش سرآمدی هر دو است و این مهم به دست نمی آید مگر با تفکر، دقت، تمیز دادن سره از ناسره و جسارت در ارائه افکار هوشمندانه و نیک سرشتانۀ خویش که می تواند توام با الهامات و برداشتهایی ظریف اما نه تقلیدگونه از جامعه، افرادش و دست یافته های ایشان نیز باشد.

به عنوان حسن ختام این نوشتار باید خاطر نشان ساخت تنها اکتفا به مطالعات و تمریناتی مختصر و کوتاه مدت در چند حوزه ذکر شده نتایجی شگفت و شایسته در پی نخواهد داشت و دوستداران این هنر باید با صبر و تحمل مشقات این حرفه با تمرین و تفحص بسیار در سالیان متمادی منتظر شکوفایی باشند. افزایش آگاهی در حوزه های مربوطه و مطالعات در علوم مکملی همچون جامعه شناسی، روان شناسی، اسطوره شناسی، مردم شناسی،اصول مدیریت و کارگردانی آثار صوتی ،مبانی ترجمه، مبانی صدابرداری و صداگذاری، آشنایی با یک ساز پایه در موسیقی جهانی و ایرانی، آشنایی با نرم افزارهای مرتبط و ...همگی از جمله دیگر ملزومات حرفه-هنرصدابازیگری هستند.

 

مجید حبیبی